Ger van de Geer (1955).

Haar fascinatie is de Rotterdamse haven. Het is haar vindplaats voor een krachtig, sober en industrieel landschap. Het geeft haar een nieuw perspectief op stalen, vervuilde of verloren beelden, als spiegel van wat er in het leven zich afspeelt. Ze geeft de kijker haar emotie mee: kracht, vrijheid, kansrijk, maar ook soberheid en rust; zo goed als oud en nieuw versleten, vertellen rijke verhalen.

Door dynamisch te construeren en te structureren ontstaat haar beeld. De impact benadrukken door te isoleren en te reduceren tot de kern. Stoer en sober, toeval en verrassing, rust en hectiek zijn haar ingrediënten. Ze werkt voornamelijk met acryl en soms met houtskool en potlood.